Ceny ropy naftowej po poniedziałkowym spadku o około 2% na krótko się ustabilizowały, by następnie ponownie spaść. Ropa Brent kosztuje około 100 USD za baryłkę, podczas gdy cena WTI utrzymuje się poniżej 89 USD.

Presję na ceny wywierają rosnący eksport z regionu Zatoki Perskiej oraz obniżki cen wprowadzone przez Arabię Saudyjską – oba te czynniki wskazują na osłabienie rynku surowcowego. Korzystają na tym azjatyckie rafinerie i konsumenci paliw, natomiast tracą inwestorzy obstawiający wzrost cen w oczekiwaniu na niedobory. Podaż rośnie: przez cieśninę Ormuz przepływa więcej surowca, a coraz więcej armatorów decyduje się na tę ryzykowną trasę. Kuwejt informuje, że wydobycie wynosi obecnie około 75% wolumenu sprzed konfliktu, natomiast Irak wynajmuje dodatkowe tankowce do transportu ładunków przez cieśninę.

Jak wspomniano wcześniej, koncern Saudi Aramco obniżył cenę swojego flagowego gatunku ropy Arab Light dla odbiorców z Azji do najniższego poziomu od sześciu lat, chcąc w ten sposób obronić swój udział w rynku. Decyzja Saudyjczyków ma znaczenie nie tylko dla cen: sygnalizuje ona, że królestwo nie spodziewa się już sprzedaży w warunkach niedoboru, co działa na niekorzyść inwestorów liczących na wzrosty.

Rynki ropy naftowej i produktów ropopochodnych zachowują się jednak odmiennie. Usprawnienie transportu ropy przez cieśninę Ormuz nie rozwiązuje problemów energetycznych, ponieważ podaż produktów naftowych pozostaje ograniczona.

Sytuacja w Jemenie nadal podtrzymuje ceny. Siły wspierane przez Rijad odbiły z rąk Huti port Mokka nad Morzem Czerwonym i posuwają się w kierunku cieśniny Bab al-Mandab, kluczowego szlaku dla saudyjskiego eksportu. W ostatnich miesiącach eskalacja działań Huti wymierzonych w Rijad doprowadziła do uszkodzeń infrastruktury energetycznej i ataków na tankowce. Odzyskanie kontroli nad Mokką zmniejsza ryzyko związane z tą trasą, ale go nie eliminuje: walki trwają, a ataki na statki pozostają możliwe. Z punktu widzenia rynku oznacza to, że każdy kolejny atak szybko doprowadziłby do powrotu premii za ryzyko.

Najbliższym istotnym wydarzeniem jest dzisiejsza publikacja krótkoterminowych prognoz amerykańskiej Agencji Informacji Energetycznej (EIA), dotyczących przewidywanych dostaw paliw na sezon zimowy. Raport ten pokaże, jak kształtuje się podaż oleju napędowego i oleju opałowego w obliczu napiętej sytuacji rynkowej i rekordowych cen. Wczoraj Donald Trump złagodził ograniczenia dotyczące stosowania oleju napędowego zwolnionego z podatku, aby obniżyć koszty. Decyzja ta była długo oczekiwana i zapadła na około miesiąc przed wyborami uzupełniającymi do Kongresu – w momencie politycznie wrażliwym. Moim zdaniem w najbliższym czasie notowania ropy Brent będą oscylować w przedziale 98–103 USD z lekką tendencją spadkową, w miarę jak przepływ surowca przez cieśninę Ormuz będzie wzrastał, a Aramco utrzyma niskie ceny. Jednak każdy poważny incydent w cieśninie Ormuz, w rejonie cieśniny Bab al-Mandab czy też wymierzony w saudyjską infrastrukturę wywinduje ceny Brent powyżej 105 USD w ciągu kilku godzin, a dopóki ryzyko to istnieje, korekta spadkowa będzie ograniczona.

Jeśli chodzi o obecny obraz techniczny ropy naftowej, kupujący muszą odzyskać najbliższy opór na poziomie 92 USD. Pozwoliłoby to na potencjalny ruch w kierunku 96 USD, którego przebicie będzie dość trudne. Ostatecznym celem byłby obszar 100 USD. W przypadku spadku niedźwiedzie będą dążyć do przejęcia kontroli nad poziomem 89 USD. Jeśli im się to uda, spadek poniżej tego zakresu może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć cenę ropy w okolice minimum 87 USD z potencjalnym spadkiem w stronę 83 USD.